Antakya – Orta Mesafe – 26 Aralık 2015

Belki birileri ders çıkarır diye yazdım:

Dehşet bir yarış günüydü. Finishte yaşadığım hayal kırıklığını hiçbir yarışta yaşamamıştım.

  • Hiç koşmadığım kadar zor bir arazi, aynı ölçüde de zevkli, gerçek bir bulmaca.
  • Çok iyi geçen bir model harita
  • 4.4 km kuş uçuşu, 20 hedef
  • En uzun ayakta en hızlı koşan ikinci kişiyim.
  • Sadece 250 m mesafeli bir ayakta en büyük hatayı (35 dak) yapan kişiyim.
  • Bitirme sürem 1:50:23, bu sürenin %45’ini (yaklaşık 50 dakikayı) hatalar nedeniyle heba etmişim. Tahmini hatalarım haritamın kontrol noktaları tablosunda ufak notlar halinde.
  • Bitişe ulaştığımda darmadağındım. Ve bilgisayar masasında gördüğüm sonuç MP! O kadar büyük bir hayal kırıklığıydı ki midem o an bulanmaya başladı, gözlerim karardı.
  • 15 no’lu hedefe hiç gitmemişim.

151226_Hatay_Orta_CO

Mavi renk koşmayı planladığım rota. Kırmızılar plandan sapıp yaptığım hatalarım. Yeşil, plandan sapıp iyi yaptıklarım. Mor, alternatif rota. (Koşu saatim ne yazık ki kolumda değildi.) Ayrıca boş harita için buraya tıklayın.

Peki neydi bu bozguna neden olan?

Öncelikle yarış öncesi duruma dair bir kaç notum: 

  • Model haritayı bir gün önce elimize aldığımızda renkler nedeniyle pek bir dertliydim. Gri zemin üzerine kahverengi tonunu durduğum yerde zor okuyordum. Koşarken nasıl olacaktı?
  • Yarış alanına vardığımızda arkadaşlarla yaptığımız ilk şey, model haritaya gitmek oldu. Burada haritayı aslında okuyabildiğimi gördüm. Ayrıca, arazi bir bulmacaydı, güzel bir bulmaca. Modelden çok keyif aldım, arkadaşlara da yardımcı oldum. Kendime güvenim tamdı. Ancak burada bir eksiğim de oldu, model haritaya elimde pusula olmadan gitmiştim. Sağolsun Orman Kurdu’ndan ödünç aldım.
  • Artık strateji de belliydi: Sadeleştirme + Pusula + [Adım Sayma].
  • Giyindikten sonra, startıma 20 dakika kala ısınmaya başladım.

Yarış öncesi yaptığım hatalar:

  • Finish alanını ziyaret etmeye ve 100 no’lu son hedefin yerini görmeye vakit ayırmadım.
  • Model haritaya pusulasız ve yanlış ayakkabıyla gittim.
  • Fiziksel ısınma için geç kaldım, 20 dakika yetersizdi.
  • Dolayısıyla startta nabzım ve heyecanım yüksekti, (ihtiyacım kontrollü olmak olsa da) ok gibi fırlamaya hazırdım.
  • Gereğinden fazla kendimden emindim, kaygıya ve dolayısıyla temkine daha fazla yer olmalıydı.
  • Stratejim içinde koşu hızımı hiç düşünmedim.
  • Harita ve arazi böylesine zorken, beyinsel ısınma ve konsantrasyon için vakit ayırmadım. Ayrıca, yarış öncesindeki gün aldığım kötü bir haber nedeniyle yorgun ve dağınıktım, dolayısıyla konsantrasyon herşeyden önemliydi.

Yarışta yaptığım hatalar:

  • Yarışa hızlı başladım. Koşu hızımı araziye uygun halde düşük tutamadım. Aslında, aklıma gelmedi desem yeridir, hız kontrolüne hiç konsantre olmamıştım. Yarış sonuna kadar hız hataları yaptım.
  • Pusulamı yeterince sık okumadım. Hızlı ilerlemeye uğraştığım için kayalarla boğuşmak vakit aldı. Üç hedefte (1, 6 ve 10) pusula sapma hatası yaptım.
  • Sadeleştirmeyi doğru şekilde planladığımı düşünüyorum; ancak, “sade unsurları” arazide yakalayamadım. Arazi harita eşleştirmesinde hatalarım oldu.
  • 6 no’lu hedefteki büyük hatamda, bir süre sonra yarış konsantrasyonumu tamamen yitirmiş ve günlük dertlere dalmıştım.
  • Bir hedefte yaptığım hatayı, sonraki hedeflerde düşünmeye devam etmek. (Konstantrasyon)
  • Mental yorgunluk nedeniyle, 15 no’lu hedefi atlamış ve bunun farkına hiç varamamış olmak.

Tüm bu süreçte neleri iyi yapmıştım?

  • Model haritaya çıkmış olmak.
  • Doğru ayakkabı seçmiş olmak. Yarışa patika koşu ayakkabısı (Nike Pegasus Trail) ile çıktım.
  • Değerli dostum Emine sağolsun, bileklerimi flaster ile desteklemiş olmak büyük fayda sağladı.
  • Sadeleştirmede başarılı olduğumu düşünüyorum. Özellikle 11. ve 12. ayaklarda taş düzlükleri ve harabeleri iyi kullanmış olmak. 10. hedefte patikayı ve sonrasında unsurları iyi kullanmış olmak.
  • Kros kondisyonum iyiydi, fiziksel yorgunluk hissetmedim.

Çıkartılacak dersler:

  • Otelden yarış kıyafetlerimi giyip çıkacağım.
  • Yarış alanına erken geleceğim.
  • Yarış boyu genel koşu hızımı stratejimin bir parçası olarak düşüneceğim.
  • Orta mesafe yarışlarında ısınmaya en az 30 dakika önce başlayacağım. Start öncesi son 5-10 dakikayı sakinleşme ve konsantrasyon için kullanacağım.
  • Özel arazilerde konstantrasyon için özel zaman ayırıp, özel emek harcayacağım.
  • Pusula elime koşarken dikkatimi çekecek şekilde stratejim ile ilgili hatırlatıcı yazacağım. Örnek, “YAVAŞ”.
  • Bu yazdıklarımı tekrar tekrar okuyacağım.

2 comments

  1. Coşkun Bey,
    Yazılarınızı içtenlikle ve büyük bir ilgiyle takip ediyorum. Okuması keyifli bir o kadar da aydınlatıcı yazılar yazıyorsunuz. Bu yazınızın bende düşündürdüklerini yazmadan edemeyeceğim.

    Gerçekten sanslı olduğunuzu düşünüyorum. Biraz garip olacak ama öyle. Bu yarışta geliştirmeniz gereken yönlerinizi keşfetmişsiniz. Bunun üzerinde düşünüp neler yapacağınızı planlamışsınız. Bu da sizi istediğiniz bir üst noktaya taşıyacaktır. Bu her zaman denk gelinebilecek bir şans değil. Eğer bu yarışa katılmamış olsaydınız, büyük bir ihtimal bu noktalarda kendinizi keşfetmemiş ve geliştirmekten uzak olacaktınız. Kısaca bir süre sonra aynı noktada saymaya başlayacaktınız. Tamam antrenman içeriklerinizi geliştiriyor, namız kontrolü gibi farklı yöntemleri uygulayarak kendinizi geliştiryorsunuz ama takdir edersiniz ki bu yarış size farklı alanlarda kendinizi geliştirme şansı sundu.
    Eminim ki eksikliklerinizi tamamladıktan sonra o araziye bir daha gitmek için sabırsızlanacaksınız ve bu sefer ki yarış/ antrenman ne olursa içinize sinecek.

    Önünüzde ki antrenmanlarda ve yarışlarda başarılar dilerim. Gönlünüze göre olsun

    Beğen

    • Nesbe Hocam, “bey”i kaldıralım. Zaten ancak cevap yazıyorum, utanç içerisindeyim.

      Gerçekten de dediğin gibi, bu yarışta olanlar ama aslında orienteering bir bütün olarak kendimi keşfetmekte önemli bir yoldaş. Böyle düşünen sadece ben değilim. Dostlardan da bu fikri paylaşanlar çok.

      O-koşucular olarak deniyor olmaktan, zorlamaktan ve şartlara göğüs germekten keyif alıyoruz. Fiziksel zorluklar dışında, her türlü arazi ve hava koşulunda yarışmak zihinsel anlamda büyük bir “kendinle tanışma”, kendini keşfetme ve gelişim anlamına geliyor.

      Kendi adıma, yaptığım hatalardan mutluluk duymasam da hata yapmama rağmen yılmıyor olmaktan ve koşmaya, denemeye devam etmekten bir nevi gururla keyif alıyorum.

      Sevgiler,
      Coşkun

      Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s