Ustanın ötesi = Elit

Ustaları da geçerler!

Ankara’dayım ve yolum ülkemizin elit koşucularından biriyle kesişti. Neşet Suyu antrenmanı için yazdığım (ve yazmadığım) rotalardan bir kaçını konuştuk. Benim için sürprizlerle doluydu, yeterince düşünmediğimi farkettim.

Öncelikle şunu yazayım, iki koşucu ayrımı yapmıştım: Çaylak ve Usta. Ancak, bunun elit koşuculara uymayabileceğinin önemli bir örneğini görmüş oldum. Kısaca, benim rota seçim önerilerimde özellikle kaçındığım tırmanışlardan, elit koşucuların kaçınmayabileceklerini gördüm.

Elit koşucuların düz arazideki hızlarının yüksek olabilmesi haricinde, arazide koşarken bacaklarını kaldırarak fazla hız kaybetmeden ilerleyebilmeleri ve tırmanışları koşar hızlarda çıkabilmeleri de önemli yeteneklerinden. Güçlerini ve dayanıklılıkları yaptıkları özelleşmiş ve sık antrenmanlara bağlıyorum.

Hemen iki örnekle durumu pekiştirelim:

11-E

11 no’lu hedefe tekrar bakıyoruz. Önceki yazdıklarımı hatırlamak için, ilk yazıma dönebilirsiniz. Aşağıdaki haritada mavi rota ile gösterdiğim elit koşucumuzun rotası. 10 no’lu hedeften GD yönlü ayrılıyor ve doğudaki vadiye giriyor. Bunda araziyi tanımasının da etkisi var, o tırmanışın güç olmadığını ve zeminin temiz olduğunu biliyor. Ardından D-B doğrultulu sırtı araziden G yönünde düz geçiyor. (Bu tırmanışın ve geçişin alternatifini sarı rota ile gösterdim. Patika kullanımı ve kısa olması nedeniyle, sarının maviye kıyasla avantajlı olduğunu düşünüyorum.)

Asıl heyecanlı kısım sonda, koşucumuz patikayı A noktasına kadar takip ettikten sonra, vadiye dalıp dere yatağına iniyor ve oradan tekrar tırmanıyor. AN olarak patika kesişimini kullanıyor. Arkadaşım bunun avantajını şöyle açıkladı: İndiği vadi ve içindeki patika birer düz çizgi, tırmanırken kullandığı patika da öyle. Ayrıca fazla yön değiştirmiyor. Üstelik AN belirgin. Bütün bunlar, daha az yavaşlamasına ve daha az düşünmesine olanak sağlamış. Bu da yarış sırasında saniyeler dahi olsa zaman kazandırabilecek bir özellik. (Eğer yukarıda benim Usta koşucu için tavsiye ettiğim rotayı koşsaydı, önünde daha fazla belirsizlik olacak ve belki hedefi kaçıracaktı.)

İkinci örnek ise 4 no’lu hedeften. Yine fazla detaya girmeden kısaca yazacağım.

Kendi çalışmamda – yayınlamamıştım ama – Çaylak için önerim yeşil renkli rotadan patika kullanarak güvenle gidiyordu. Ancak bu güvenli rota, çok sayıda münhani tırmandırıp, indiriyor.

4-ABu hedefin Usta için en iyi rotasının ise, fazla tırmanış gerektirmeyen ama başka orienteering yetenekleri isteyen koyu kırmızı renkli rota olduğunu düşündüm.

Elit koşucu ise mavi rotayı yapmış. İlginç değil mi? Özellikle kaçınmaya çalıştığım ve hatta gereksiz bulduğum tırmanış, elitin ilk tercihi olmuş.

Demiştim, bu internet günlüğünün amacı birlikte öğrenmek amacıyla paylaşabilmek. İlk yazım bu anlamda oldukça verimli geçti. Farklı bakış açılarının farkına vardım. Öcü diye gördüğüm arazinin (tırmanışlardan bahsediyorum), herkes için aynı etkiye sahip olmadığını ve hatta tercih edilebileceğini güzel örneklerle öğrendim.

Kafanıza bacağınıza kuvvet,

Coşkun

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s